اصل کار تنظیم کننده دی اکسید کربن

هوای فشرده در فشار P1 از سمت چپ وارد می شود و توسط پورت سوپاپ 10 مهار می شود و در نتیجه فشار خروجی P2 ایجاد می شود. مقدار P2 را می توان با فنرهای تنظیم کننده فشار 2 و 3 تنظیم کرد. دستگیره چرخان 1 در جهت عقربه های ساعت، فنرهای 2 و 3 و دیافراگم 5 را فشرده می کند و باعث می شود که هسته سوپاپ 8 به سمت پایین حرکت کند و باز شدن درگاه شیر 10 افزایش یابد و در نتیجه P2 افزایش یابد. چرخاندن دستگیره 1 در خلاف جهت عقربه های ساعت باز شدن درگاه شیر 10 را کاهش می دهد و در نتیجه P2 را کاهش می دهد.

اگر P1 به طور لحظه ای افزایش یابد، P2 بر همین اساس افزایش می یابد و فشار داخل محفظه دیافراگم 6 را افزایش می دهد. این باعث افزایش رانش ایجاد شده روی دیافراگم 5 می شود و تعادل نیروی اصلی را مختل می کند و باعث می شود دیافراگم 5 به سمت بالا حرکت کند. بخش کوچکی از جریان هوا از طریق درگاه سرریز 12 و درگاه خروجی 11 تخلیه می‌شود. به طور همزمان، به دلیل عملکرد فنر برگشتی 9، هسته سوپاپ 8 نیز به سمت بالا حرکت می‌کند، درگاه دریچه ورودی 10 بسته می‌شود، اثر دریچه گاز افزایش می‌یابد، و فشار خروجی کاهش می‌یابد تا زمانی که فشار خروجی به نقطه تعادل جدید برسد، فشار خروجی به نقطه تعادل بازگردد. اگر فشار ورودی فوراً کاهش یابد، فشار خروجی نیز کاهش می‌یابد، دیافراگم 5 به سمت پایین حرکت می‌کند، هسته شیر 8 به همین ترتیب به سمت پایین حرکت می‌کند، درگاه شیر ورودی 10 بازتر می‌شود، اثر دریچه گاز کاهش می‌یابد و فشار خروجی به مقدار اولیه خود باز می‌گردد. دستگیره چرخان 1 در خلاف جهت عقربه های ساعت، فنرهای تنظیم کننده 2 و 3 را شل می کند. نیروی رانش گازی که روی دیافراگم 5 عمل می کند از نیروی فنر تنظیم کننده فشار بیشتر است و باعث می شود که دیافراگم به سمت بالا خم شود و درگاه شیر ورودی 10 تحت تأثیر فنر برگشتی بسته شود. دستگیره چرخان 1 دوباره بالای هسته شیر ورودی 8 را از نشیمنگاه شیر سرریز 4 جدا می کند و هوای فشرده در محفظه دیافراگم 6 از سوراخ سرریز 12 و سوراخ خروجی 11 تخلیه می شود و دریچه را در حالت خروجی بدون{28} قرار می دهد.

هنگامی که فشار خروجی شیر کاهنده فشار زیاد باشد یا قطر جریان زیاد باشد، تنظیم مستقیم فشار با فنر تنظیم ناگزیر منجر به سفتی بیش از حد فنر می شود. هنگامی که نرخ جریان تغییر می کند، فشار خروجی به طور قابل توجهی نوسان می کند و ابعاد ساختاری شیر نیز افزایش می یابد. برای غلبه بر این اشکالات، می‌توان از یک شیر کاهش فشار پایلوت-استفاده کرد. اصل کار یک شیر کاهنده فشار پایلوت-عملاً مشابه با نوع عملکرد مستقیم- است. گاز تنظیم کننده فشار-استفاده شده در شیر کاهش فشار پایلوت{8} توسط یک شیر کاهنده فشار مستقیم{9}} کوچک تامین می‌شود. اگر شیر کاهنده فشار مستقیم{11}در داخل بدنه شیر نصب شده باشد، به آن شیر کاهنده فشار داخلی می‌گویند. اگر خارج از بدنه شیر اصلی نصب شود، به آن شیر کاهنده فشار کارکرده{13} خارجی می گویند. در مقایسه با-شیر کاهنده فشار مستقیم، این شیر یک نازل-مرحله تقویت بافل اضافه می‌کند که شامل یک نازل 4، یک بافل-روزنه دریچه گاز ثابت 9، و یک محفظه گاز B است. هنگامی که فاصله بین نازل و محفظه گاز B کمی تغییر می‌کند، فشار محفظه B به میزان قابل توجهی تغییر می‌کند. جابجایی دیافراگم 10، که حرکت به سمت بالا و پایین هسته شیر 6 را کنترل می‌کند، درگاه شیر ورودی 8 را باز یا بسته می‌کند، بنابراین حساسیت کنترل هسته شیر را بهبود می‌بخشد و دقت تثبیت فشار را بهبود می‌بخشد.

تنظیم کننده فشار یک شیر کاهنده فشار با دقت بالا-است که عمدتاً برای تنظیم فشار استفاده می‌شود. دو مشخصات فشار موجود است: فشار منبع گاز آنها 0.14 MPa و 0.35 MPa و محدوده فشار خروجی آنها به ترتیب 0-0.1 MPa و 0-0.25 MPa است. نوسان فشار خروجی آن بیشتر از 1٪ از حداکثر فشار خروجی نیست و معمولاً در برنامه هایی که نیاز به فشار منبع هوا و فشار سیگنال دقیق دارند، مانند تجهیزات آزمایشی پنوماتیک و دستگاه های اتوماتیک پنوماتیک استفاده می شود.

از آنجایی که کنترل‌کننده نقطه تنظیم از اثر بازخورد فشار خروجی و اثر تقویتی بافل نازل برای کنترل شیر اصلی استفاده می‌کند، می‌تواند به تغییرات فشار کوچک پاسخ دهد، در نتیجه تنظیم به موقع فشار خروجی را امکان‌پذیر می‌کند و اساساً فشار خروجی را ثابت نگه می‌دارد، یعنی دقت تنظیم فشار با نقطه تنظیم بالا.